A Travellerspoint blog

Stap 6: chillen en actie

sunny 28 °C

IMG_0610.jpgIMG_8182.jpg
En dan nu weer een heel lang verhaal, want ik heb veel te vertellen! Allereerst vonden we het tijd voor een trip waarbij we niet met 70 km per uur van een kabelbaan naar beneden hoefden of waar we kilometers door de regen moesten wandelen. Daarom zijn we drie dagen naar Isadou geweest, een vakantie-eiland midden in de Surinamerivier.

Na een auto/busreis van 3,5 uur moesten we nog drie kwartier met een korjaal over de Surinamerivier. We hadden heerlijk weer, dat was al een goed begin! We kregen een klein hutje toegewezen waar we zouden slapen, met bed, toilet en douche, overal was voor gezorgd. Er was zelfs een (minimale) wifi-verbinding. Vrijdag hebben we verder gewoon lekker in de zon gezeten en in de rivier gezwommen. ’s Avonds hebben we geprobeerd kaaimannen te spotten. We zagen er helaas maar eentje en onze gids bleek niet erg goed in kaaimannen vangen, waardoor meneer Kaaiman er meteen vandoor ging toen hij ons aan zag komen.

Zaterdag begonnen we de dag ook weer heerlijk relaxed met lekker eten, bereid door Jenny, onze privékok (ja, echt waar) en zonnen. ’s Middags maakten we een wandeling door het bos, waar we uitleg kregen over alle verschillende bomen, planten en dieren die er voorkwamen. We zagen bijvoorbeeld een groenhartboom. Mannen uit het binnenland baden met de schors van de boom, om hun huid sterker te maken. We zagen een jodiumboom en opnieuw weer de telefoonboom. Nu kregen we daar alleen een mooie demonstratie van, omdat onze gids een groot kapmes bij zich had waar hij mee op de boom sloeg. Dat maakte inderdaad een flink kabaal.
We zagen nog een boom waar een mierennest omheen zat. Als je met een stok of mes op de boom slaat, komen de mieren naar boven. Deze ‘initiatiemieren’ worden door sommige stammen gebruikt om een volwassenheidsritueel uit te voeren. Je krijgt dan een soort kooi met mieren om je arm, die bijten gigantisch. Als je dat hebt doorstaan, ben je volwassen. Van veel beten van deze mieren ga je ontzettend hallucineren, maar of je dat er voor over moet hebben…
Toen we met de boot weer terug naar het eiland wilden gaan, zagen we een visnet, waarschijnlijk van iemand uit een dorp. Daar zat een visje in. “Meenemen!” was de conclusie. Het visje bleek alleen onder water een stuk kleiner te zijn dan boven water. En dood kregen we hem ook niet. Zelfs met een half afgehakt hoofd bleef het beest spartelen. En wie zat er het dichtst bij de vis? Ja, ik. Goed geraden. Jenny maakte de vis klaar en daarna gingen we eten, gevolgd door weer een paar uur relaxen.
Voor het avondeten brachten we nog een bezoekje aan het boslandcreolendorp Jaw-Jaw. Dit dorp lag vroeger op de plek waar nu het stuwmeer ligt. Daar lagen een heleboel dorpen die moesten wijken voor het meer en naar een andere plek zijn verhuisd. Jaw-Jaw bestaat dus eigenlijk nog maar 46 jaar. Het was heel bijzonder om te zien waar de mensen in zo’n dorp hun eten klaarmaken, naar school gaan en de was doen. Wassen doen ze in de rivier en ze zorgen ook zelf voor eten door te jagen en gewassen te verbouwen op kostgrondjes.
’s Avonds kwamen er mannen uit het dorp naar Isadou om muziek te maken, dat was ontzettend leuk om te zien en mee te maken. En die mannen kunnen dansen! Daar kunnen die stijve Hollanders nog wat van leren.

Gisteren hebben we quad gereden over de Savanne en in de jungle. Het begon al goed toen Manon en ik op een quad gezet werden waarbij je moest schakelen. Nadat we allebei een oefenrondje hadden gereden, besloot de gids toch maar om ons op een automatische te zetten. Verstandige keuze. Manon reed het eerste stuk over de savanne, supergaaf maar ook doodeng. Toen was ik aan de beurt, scheuren door de plassen en overal was modder. 's Ochtends had het gestormd, dus de plassen waren ook lekker diep. Resultaat: natte broek + doorweekte schoenen.
Daarna kwam de jungle. Eerst moesten we door een plas van ongeveer een meter diep. Als er een grote plas lag, liep onze gids eerst het water in om te kijken hoe diep het was. Maar we konden door! Resultaat: opnieuw natte broek en schoenen. We hebben een heel stuk door de jungle gecrost en zo veel bochten gehad dat we er duizelig van werden. Op een gegeven moment gingen we terug, toen de gids zei: "Oh oh." Het is nooit goed als de gids 'oh oh' zegt en in dit geval ook niet, want er lagen drie bomen op het pad. Na drie kwartier waren de bomen omgezaagd en konden we weer verder, maar verrassing: meer bomen! Uiteindelijk lagen er zo veel bomen op het pad, dat we van het pad af moesten en dwars door het bos onze weg naar buiten moesten vinden. In het donker. Maar vrees niet, ik typ dit, dus ik leef nog!

Vandaag is alweer mijn laatste dagje in Suriname. Vanavond gaan we nog lekker uit eten, maar nu is het vooral: koffers pakken!

Posted by romyasmus 07:17 Archived in Suriname

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Comments

Tjonge zeg, wat is de tijd snel gegaan. Nu is jullie Surinaamse avontuur al weer voorbij! Wat een mooie tijd heb je daar gehad. De ervaringen en herinneringen neem je mee. Een goede reis terug!

by Henny van der Zouw

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint