A Travellerspoint blog

Stap één: wennen.

semi-overcast 34 °C

Toen ik hierboven het woord 'wennen' wilde typen, typte ik eerst per ongeluk 'wenen'. En dat heb ik gedaan. Er heeft de afgelopen dagen zo veel water over mijn wangen gestroomd dat het in een droog land als dit bijna zonde is. Aan het idee dat ik twee maanden van huis ben moet ik nog steeds heel erg wenen. Eh. Wennen.

De vlucht van Amsterdam naar Paramaribo duurde negen uur en omdat Manon en ik te laat waren met inchecken zaten we niet naast elkaar, maar achter elkaar aan het gangpad. Naast mij zaten twee Surinaamse mannen die naarmate we dichter bij Paramaribo kwamen, steeds meer begonnen te kletsen, tot ze uiteindelijk adressen uitwisselden en elkaar eens beloofden op te zoeken. Met het geluid van kletsende Surinaamse mannen ben ik in slaap gevallen en heb ik een groot deel van de vlucht geslapen.

Eenmaal aangekomen op vliegveld Zanderij stapten we vanuit het vliegveld meteen de sauna binnen. Trui uit, sjaal af, haar in een knot, vriendelijk glimlachen naar de steward die ons nog nariep dat we ons goed moesten insmeren en daarna mochten we in de rij wachten bij de douane. Wachten op onze koffers. Wachten op onze chauffeur. En een twee uur durende busrit uitzitten voor we bij ons appartement aankwamen.

De rookmelder. Die stomme, irritante rookmelder. Denk je na zo'n lange dag lekker te kunnen gaan slapen, begint je rookmelder te piepen. Zo'n piep waarmee hij wil zeggen: "Hé hallo, mijn batterij is leeg, doe er iets aan!" Ik had natuurlijk medelijden met de rookmelder, dus ik naar de receptie om te vragen of iemand iets aan dat gepiep kon doen. De man die vervolgens mee naar boven ging heeft achtereenvolgens op alle knopjes gedrukt, de rookmelder flink mishandeld en hem vervolgens van het plafond getrokken om daarna tevreden te zeggen: "Die piept niet meer hè?"

Daarna wilden we graag gaan slapen. Maar omdat er tussen Nederland en Suriname een tijdsverschil zit van 5 uur, was meteen gaan slapen niet slim. Uiteindelijk zijn we om 9 uur Surinaamse tijd naar bed gegaan. Om vervolgens om kwart voor vier weer wakker te worden van diezelfde stomme rookmelder die gewoon weer opnieuw begon te piepen. De volgende ochtend kwamen we de rookmelderman tegen in de gang en daar vond het volgende gesprek plaats:
Rookmelderman: "Rookmelder piept niet meer hè?"
Romy: "Jawel, als je op het knopje drukt stopt hij even maar daarna begint hij weer met piepen."
Rookmelderman: "Dus hij piept niet meer?"
Romy: "Jawel, maar..."
Rookmelderman: "Mooi, mooi."
Uiteindelijk kwam de rookmelderman de rookmelder helemaal weghalen. Nu piept hij tenminste écht niet meer.

Deze eerste dagen hebben we vooral boodschappen gedaan en ons een beetje geïnstalleerd in het appartement. Omdat bijna alle supermarkten hier worden gerund door Chinezen, doe je hier geen boodschappen bij de Plus of de Jumbo, maar bij de Chinees. Dat is hier geen restaurant dus.

Ondertussen zijn we al een beetje gewend aan het tijdsverschil. Nu nog wennen aan het warme weer, het eten en de Surinaamse Dollar, die minder waard is dan de euro waardoor we steeds aan het omrekenen zijn.

Het is heel erg wennen, al dat wennen.

Posted by romyasmus 17:35 Archived in Suriname Comments (4)

"Heb je er al zin in?"

overcast 11 °C

Deze post is om antwoord te geven op alle vragen waarvan je popelt om ze stellen. Ook ben ik alweer (ja echt!) van blog gewisseld, omdat ik een beetje zenuwachtig werd van de aftelwidget die ik niet uit kon zetten op die andere blog (nog achttien dagen!). Deze post is een soort FAQ, maar dan over mijn buitenlandstage. Om nog eens terug te lezen.

Wanneer ga je nou precies?
Ik vlieg op 30 april om 11.15 vanaf Schiphol. Dan kom ik rond een uur of 3 aan in Paramaribo.

Heb je er al zin in?
Ja.

Hoe lang blijf je nou eigenlijk weg?
Tot zes juli, dat is dus ongeveer één zesde deel van een jaar, twee maanden, negen weken en een dag, vierenzestig dagen, vijftienhonderdzesendertig uur, tweeënnegentigduizenhonderdzestig minuten of vijfmiljoenvijfhonderdnegenentwintigduizendzeshonderd seconden.

Wat ga je daar doen?
Ik ga daar proberen een tunnel te graven van Suriname naar Nederland, onder de Atlantische oceaan door.

Echt?
Nee.

Wat ga je dan wel doen?
Ik ga stage lopen op de Nassy Brouwerschool in Paramaribo in groep 6. Ze hebben zelfs een website, voor de net-ietsje-meer-nieuwsgierigen onder ons: http://www.nassybrouwerschool.sr.org/

Als er nog totaal andere vragen zijn, hoor ik die natuurlijk graag!

Posted by romyasmus 07:51 Archived in Netherlands Comments (0)

Veel te vlekkeloos

rain

Vorige week is de Republiek Suriname officieel gevallen voor mijn onweerstaanbare charme en heb ik een visum gekregen. Samen met Reisgenoot Manon heb ik deze opgehaald in Amsterdam. Al is 'ophalen' een groot woord, want zo makkelijk ging het allemaal niet.
De reis naar het Consulaat voor de Republiek Suriname ging helemaal vlekkeloos. We reisden met de NS, dus dat was al erg verdacht. Het vinden van het Consulaat ging ook vlekkeloos. Ik ben heel slecht in dingen vinden, dus ook dat was erg verdacht. Eenmaal aangekomen bij het loket werd onze vrees bevestigd. Alles was alweer veel te vlekkeloos . Voor het ophalen van een visum is namelijk een bevestigd retourticket nodig EN DIE HADDEN WIJ NATUURLIJK NIET!
Volgens het reisbureau kon het namelijk ook wel zonder. Volgens de streng kijkende Surinaamse mevrouw achter het loketje niet. Daar sta je dan. Gelukkig leven we in een tijd waarin wij allemaal een mobiele telefoon hebben, daar gebruik van kunnen maken om het reisbureau te bellen, die vervolgens het juiste document mailt, waarna wij gebruik mochten maken van de computer op het Consulaat om het betreffende document te printen.
Documentje inleveren, paspoort inleveren, aanvraag inleveren, geld inleveren, dertig minuten kostbare tijd inleveren en mevrouw Asmus (ze spraken mijn achternaam goed uit!) en mevrouw Reinink mogen het land in!
We moeten ons visum nog wel even verlengen, dus als we aangekomen zijn moeten we naar de vreemdelingenpolitie om er voor te zorgen dat we niet een week illegaal in het land zijn. Toen ik de mevrouw achter het loket om bevestiging vroeg kreeg ik dat op z'n Surinaams: "Ja, ik geloof het wel denk ik. Ik weet het niet. Moet je daar maar vragen."

Posted by romyasmus 07:00 Archived in Netherlands Comments (0)

En toen...

overcast

...vond je moeder dat je nog drie extra prikken moest gaan halen voor het geval er zomaar een hondsdolle eekhoorn in mijn nek valt die zich een weg naar mijn brein wil graven. Nu ik ook de laatste van die reeks heb gehad en het nog even heb nagevraagd voor de zekerheid, kan ik nu echt echt ECHT zeggen dat er geen naalden meer in mij hoeven. Dat is fijn.

In ander nieuws: de vliegtickets zijn een poosje terug ook al geboekt, dus nu kan ik er echt niet meer onderuit. 30 April is de grote dag. Ondertussen heb ik ook al een dikke map aan papieren, visumaanvraaginformatie, informatie van DUO en ov-vergoedingen verzameld én een routebeschrijving opgezocht van mijn verblijfplaats naar mijn stageschool. Beter te vroeg dan te laat, toch?

Posted by romyasmus 06:58 Archived in Netherlands Comments (0)

Het ergste gehad

rain

Zo'n grote, meterslange naald die wordt vastgehouden door een allervriendelijkste mevrouw die je ervan verzekert dat het echt echt écht geen pijn doet... en dat keer twee. En dan heb ik nog geluk gehad, mijn gewaardeerde klasgenoten moeten er nog drie, die ik al heb gehad toen ik op mijn veertiende een wereldreisje naar Turkije maakte. Twee dikke prikken dus. DTP en Gele koorts. DTP in mijn linkerarm en Gele koorts in de rechter. Daar kan ik in ieder geval niet meer aan doodgaan, toch een hele geruststelling.

Een aantal van jullie wisten het al, eigenlijk de meesten wel, omdat ik nu eenmaal graag over mezelf praat, maar ik ga in april voor 10 weken naar Suriname.
Niet om lekker op vakantie te gaan, nee, om KEI en KEIHARD te werken. Ik ga stage lopen in groep 6 van de Nassy Brouwerschool in Paramaribo. Een hele uitdaging, heel spannend, heel duur maar vooral ontzettend leuk als ik de verhalen van medestudenten hoor die er zijn geweest.

Vaccinaties hoef ik nu niet meer te hebben gelukkig, die kan ik afstrepen. Gelukkig ligt er nog een hele berg aan ander voorbereidingswerk wat ik kan doen.
Hoera!

Posted by romyasmus 06:56 Archived in Netherlands Comments (0)

(Entries 6 - 10 of 10) « Page 1 [2]